دانشگاه علامه طباطبایی با همکاری انجمن ایرانی مطالعات قرآن و فرهنگ اسلامی پژوهشنامه معارف قرآنی 2008-9252 7 24 2016 05 21 Pathology and Harms of Debate from the Quranic and Narrative Perspectives آسیب‌شناسی و آسیب‌زدایی «مراء» از منظر قرآن و روایات 57 82 5723 10.22054/rjqk.2016.5723 FA محبوبه غلامی کارشناسی ارشد علوم قرآنی دانشگاه رضوی، مشهد معصومه غلامی کارشناسی ارشد علوم قرآنی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم، قم محمّد‌ابراهیم روشن‌ضمیر استادیار علوم قرآنی دانشگاه رضوی، مشهد Journal Article 2016 11 12 Throughout the history, one of the widely used methods by Imams or their students for the religious teachings when they were faced by Islam’s opponents was debate. Debate is not merely used to silent the other side, nor is it used to force Muslims to religious and cultural arguments between different sects of Islam. However, debate is the foundation of Islamic unity and a method to achieve common grounds and truth. The study was based on a descriptive-analytical method and was written in a tactful manner to answer the following general question that “what are the factors which cause the harms of debate, their consequences, and factors for avoiding such harms?” The results indicated that the most important factors for such problems are selfishness, ethnic prejudice, arrogance, ignorance, and so on. Also, their most important consequences are hypocrisy, deprivation from Imam’s help, and so forth.  These practical principles can be used as a framework and guideline in order to prepare a proper debate avoiding its possible harm<em>.</em> از شیوه‌های تبیین معارف دینی در مکتب اهل بیت، در مواجه با اندیشه‌های مخالفان اسلام، مناظره و احتجاج‌هایی بوده است که ائمّه معصومین یا تربیت‌یافتگان آنها در طول تاریخ انجام دادند. «مناظره» صرفاً برای ساکت نمودن طرف مقابل صورت نمی‌گیرد و نیز برای الزام دیگر مسلمانان به تمکین و قبول استدلال دینی و فرهنگی بین مذاهب اسلامی نمی‌باشد، بلکه مناظره زیربنای وحدت اسلامی و مقدّمه‌ای برای رسیدن به اصول مشترک و حقیقت است. این پژوهش که به شیوة توصیفی‌ـ تحلیلی به رشتة تحریر درآمده، با نگاه مدبّرانه به دنبال پاسخ به این پرسش اصلی است که عوامل بروز آسیب «مراء»، پیامدها و عوامل رهایی از آن کدام است؟ بر اساس پژوهش به عمل آمده، از مهم‌ترین عوامل بروز آسیب آن، خودخواهی تعصّبات قومی، غرور، جهالت و... می‌باشد و مهم‌ترین پیامدهای آن نیز نفاق و دورویی، دوری از شفاعت از شفعیان و... است. این اصول کاربردی، می‌تواند الگویی برای تدوین سند چگونگی یک مناظرة صحیح و دور شدن آن از آسیب مِراء باشد. https://rjqk.atu.ac.ir/article_5723_344b6daa6155c2f5ef76f8d1e7917755.pdf