رابطه دعا و فضایل اخلاقی از دیدگاه دین اسلام و عرفان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

هیئت علمی دانشگاه شهر کرد

چکیده

از ابتدای خلقت بشر تاکنون، در تمامی ادیان الهی و غیر الهی، انسان معتقد، در عابدانه ترین نقش عبودیت خویش در محضر معبود به عنصر عبادت و از آن میان در خالصانه ترین شکل آن به دعا رسیده است. سخن به گزاف نیست اگر دعا را لب بندگی بدانیم چرا که در تعمقی عمیق یک دعای حقیقی و کامل، مشمول تمامی عناصر خلوص و ایمان است. این مسئله که یک دعا کننده ی واقعی در حین این رویارویی با معبود خویش، تا چه حد با اخلاقیات و مسائل مربوط به کسب فضایل آن و خودسازی درگیر می شود و چه میزان دعا باعث می شود داعی به رشد اخلاقی خویش بیافزاید و از طرف دیگر اینکه این رشد اخلاقی در رشد و تعالی محتوای دعای داعی تا چه اندازه تاثیر گذار است قابل تحلیل و بررسی می باشد. دعا امری معنویست و انسان در برخورد با معنویات به چالش با خویشتن بر می خیزد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

On the Relationship between Prayer and Moral Virtues in the Quran and Mysticism

نویسنده [English]

  • amrollah moin
چکیده [English]

Since the dawn of creation, in both divine and non-divine religions, the believers have resorted to worship and above all prayer to express their gratitude to their God or gods. It is no exaggeration to deem prayer the gist of servitude as sincere prayer embraces all elements of unshakable faith. This article seeks to study the extent to which a sincere prayer- sayer gains access to moral virtues and the prayer speeds up his moral growth and the impact the moral growth has on the content of the prayer. As a spiritual practice, prayer encourages the prayer-sayer to challenge his ego.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Prayer
  • moral virtues
  • answer
  • Religion
  • Mysticism