نقد آرای جرالد هاوتینگ درباره بت‌پرستی و شرک در قرآن

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی دانشگاه تهران

2 دانش آموخته گروه شیعه شناسی و معارف اسلامی/دانشکده الهیات/پردیس فارابی دانشگاه تهران/قم/ایران

10.22054/rjqk.2020.11997

چکیده

جرالد هاوتینگ قرآن‌پژوه انگلیسی، آیات مربوط به بت‌پرستی و شرک را بررسی کرده است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی، آرای او درباره موضوع پیش‌گفته را نقد می‌کند. از رهگذر این جستار، سه نکته محوری در دیدگاه‌های وی مشخص گردید: عدم‌‌‌صراحت واژگان عام قرآنی بر بت‌پرستی معاصران قرآن؛ عدم‌دلالت اسمای خاص قرآنی بر بت‌های آن‌ها؛ عدم-دلالت مشتقات شرک بر بت‌پرستی و یا شرک اعتقادی آنان. این سه دیدگاه، به این نحو قابل نقد هستند: استفاده قرآن از واژگان عام انتزاعی، برای بیان بت‌پرستی معاصران خود، با توجه به ارتقای سطح آشنایی آنان با مفاهیمی انتزاعی و مشترک بین همه فرهنگ‌ها در حوزه پرستش غیر خدا صورت گرفته که با توجه به قراین موجود در آیات و خارج از آیات، معلوم می‌شود که این پرستش، در قالب بت‌پرستی بوده است. اسمای خاص موجود در قرآن درباره شرک مشرکان، با شرک اعتقادی سازگاری دارند و بر اساس منابع سنتی اسلامی، این‌ها بت‌های معاصران قرآن بوده-اند؛ بیش‌تر آیات به‌کار‌رفته در قرآن در زمینه شرک، از نوع اعتقادی‌اند نه شرک عملی و مسأله شفاعت به صورت حقیقی، ارتباطی با شرک ندارد و مشرکان، شفاعت شریکان را صرفاً بهانه‌ای برای بت‌پرستی و شرک خود قرار داده بودند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Criticism of the Opinions of Jerald Hawthing about Idolatry and Polytheism in the Qur'an

نویسندگان [English]

  • Hasan Rezaee Haftadur 1
  • safar nasirian 2
1 Faculity of Univercity of Tehran
2 Graduated/Department of Shiite Studies and Islamic Studies/Theology faculty/Farabi Campus, University of Tehran/qom/iran
چکیده [English]

Jerald Hawthing, the British Qur’ān researcher, has examined the qur’ānic verses related to idolatry and polytheism. The study at hand adopted a descriptive-analytical approach to criticize his opinions about the foregoing topic. This resulted in the identification of three key points in his viewpoints: the general qur’ānic terms do not directly refer to the idolatry of the contemporaries of the Qur’ān, the specific qur’ānic terms do not imply their idols, and the derivations of polytheism do not imply their doctrinal idolatry or polytheism. These three viewpoints can be criticized as follows. The Qur’ān’s use of general, abstract terms to talk about the idolatry of its contemporaries is done in the light of their increased familiarity with abstract concepts common among all cultures that belong to the non-God worshipping domain. Based on the existing indications in the qur’ānic verses and those out of these verses, it gets clear that this worshipping has been in the form of idolatry. The specific names that exist in the Qur’ān about the polytheism of the polytheists agree with doctrinal polytheism, and according to traditional Islamic sources, these have been the idols worshipped by the contemporaries of the Qur’ān. The majority of the verses used in the Qur’ān about polytheism target doctrinal polytheism rather than practical polytheism. Moreover, the concept of intersession is not actually related to polytheism; rather, the polytheists used the intercession of the deities merely as a pretext for their idolatry and polytheism.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Jerald Hawthing
  • Qur’ān
  • Idolatry
  • polytheism
  • intercession